İşinden zevk alan çalışanların verimliliğinin artacağına inanan Madrid'deki bir şirket, şeffaf bir ofis inşa etmiş ve inanılmaz bir iş ortamı sağlamışlar, resmen için gitti, gözüm kaldııııııı :)
11 Mayıs 2009 Pazartesi
4 Mayıs 2009 Pazartesi
Abartmış insan...
Biraz abartmış galiba... Küçükken paten kaymayı çok isterdim ama annem hep düşersin mantığından izin vermediği için almamışlardı, içimde kalmıştır hep ama bu adam biraz fazla tekerlek takmış, azı karar çoğu zarar :) (kaynak)
2 Mayıs 2009 Cumartesi
BEBEK KİRPİCİK :)
Küçücük sevimli kirpicik, avuç içi kadar ama çok tatlı, daha önce görmemiştim hiç böyle bebekken :)) (Kaynak) 30 Nisan 2009 Perşembe
YENİ YOLLARA DOĞRU...
Artık hayatım için plan yapmanın ve hedef koymanın zamanı geldi sanırım, sürekli dert yanmanın mutsuzum deyip harekete geçmemenin ne kendime ne de çevremdekilere hiçbir faydası olmadığı gibi, durup düşünüp sürekli duygularımı sabote etmenin zararlarını çok gördüm.
Çevremde, özellikle de çalıştığım ortamda sürekli keşke diyen, işinden yakınan bir türlü yapmak istediklerini yapamamış insanlarla birlikte hepberaber sanki mutsuzluğun ve çaresizliğin içine gömülüyoruz. Bırakıp gitmek geliyor içimden ama eş dost etraf nederden ziyade haklı olabileceklerine inandığım şu kalıp sözü duyuyorum 'iş bulmadan işten çıkılmaz' ve bu seferde aklın yolu bir deyip oturuyorum. Eğitimime güvensem de, deneyimlerime güvenemiyorum çünkü sahip olduğum yaklaşık 2 yıllık deneyimin hayatımın geri kalanında çalışmak istemediğim pozisyonlar olduğunu düşününce ve sıfırdan tekrar başlamak gerektiğini bildikçe gözüm korkuyor. Yanlış düşündüğümün farkındayım aslında, bu kadar başarısızmış gibi olumsuz bir tablo çizmemeli insan, biraz cesaret biraz da güven gerek kendine. Bu nedenle noktayı koyuyorum bu düşüncelerime artık, bu yaz bu işten iş bulsam da bulmasamda cesaret edip ayrılmaya kararlıyım, kendimi geliştirmediğime inandığım sürekli aynı işi yaptığım gereksiz yere stres yaratan bu işte artık durmamamım gerektiğini biliyorum. Kendim için bunu yapmalıyım ve benim gibi hissedenlerin olduğunu, birinin artık 'yapabilirsin, dene' demesinin gerekli olmadığını hissediyorum...
Çevremde, özellikle de çalıştığım ortamda sürekli keşke diyen, işinden yakınan bir türlü yapmak istediklerini yapamamış insanlarla birlikte hepberaber sanki mutsuzluğun ve çaresizliğin içine gömülüyoruz. Bırakıp gitmek geliyor içimden ama eş dost etraf nederden ziyade haklı olabileceklerine inandığım şu kalıp sözü duyuyorum 'iş bulmadan işten çıkılmaz' ve bu seferde aklın yolu bir deyip oturuyorum. Eğitimime güvensem de, deneyimlerime güvenemiyorum çünkü sahip olduğum yaklaşık 2 yıllık deneyimin hayatımın geri kalanında çalışmak istemediğim pozisyonlar olduğunu düşününce ve sıfırdan tekrar başlamak gerektiğini bildikçe gözüm korkuyor. Yanlış düşündüğümün farkındayım aslında, bu kadar başarısızmış gibi olumsuz bir tablo çizmemeli insan, biraz cesaret biraz da güven gerek kendine. Bu nedenle noktayı koyuyorum bu düşüncelerime artık, bu yaz bu işten iş bulsam da bulmasamda cesaret edip ayrılmaya kararlıyım, kendimi geliştirmediğime inandığım sürekli aynı işi yaptığım gereksiz yere stres yaratan bu işte artık durmamamım gerektiğini biliyorum. Kendim için bunu yapmalıyım ve benim gibi hissedenlerin olduğunu, birinin artık 'yapabilirsin, dene' demesinin gerekli olmadığını hissediyorum...
22 Nisan 2009 Çarşamba
21 Nisan 2009 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)