.jpg)
İşsizlik sürecini evde bekleyerek geçirenler insanın ruh halinin ne kadar değişken olabileceğini, mutluyken bile mutsuzluk ve suçluluk hissedebileceğini en çok yaşayanlardır. Belli bir süreyi aşanlar psikolojik olarak çöküntü yaşayarak, güvensizlik ve umutsuzlukla başbaşa kalır. Paraya duyulan ihtiyaç sürekli artarken ihtiyaçlardaysa hiç azalma görülmez, aksine inadına inadına artar. Başvuru yaptığınız şirketlerden haber beklerken telefonunuz çalmazsa eğer, sanki artık kimsenin sizi aramayacağını, bir daha doğru dürüst bir yerde asla çalışamayacağınızı düşünerek oluşan işsizlik kaygısını yenmek oldukça zordur.
Peki bu süreci en iyi şekilde atlatmak için neler yapmalı? Bana göre en önemlisi, insan kendini olumsuz düşünce ve duygulardan mümkün olduğunca uzak tutmaya çalışmalı. Kendi yaydığımız negatif enerjiyi farkedemiyoruz aslında bazen, ama kesinlikle gözardı edilmemesi gereken bir konu bu. İster istemez gidilen iş görüşmelerinde bile bu durum belli oluyor ve işe girme ihtimali oldukça düşüyor.
Unutulmamalıdır ki, kimse kimseyi acıdığı için işe almaz ve bu nedenle işsizim diye ortada dolanırken ajitasyon yapmaktan ziyade istediğiniz işle ilgili güçlü yönlerinizin neler olduğunu ortaya çıkartacak şekilde kendinizi anlatmanız size daha faydalı olabilir. Bence "iyi düşün, iyi olsun" sözü gerçekten çok güzel, hani şimdi evrene yay diyorlar ya... Tamam, bu kolay birşey değil, günün sonunda ödenmesi gereken faturalar, ihtiyaçlar vs bu düşüncelerle sona ermiyor ama psikolojinizin işsizlikten ötürü daha fazla bozulmasını önlemek istiyorsanız, olumlu düşünce gücünün farkına varmak ve kendinizi sürekli dibe çekmektense pozitif bakış açısına sahip olmak önemli...