Artık hayatım için plan yapmanın ve hedef koymanın zamanı geldi sanırım, sürekli dert yanmanın mutsuzum deyip harekete geçmemenin ne kendime ne de çevremdekilere hiçbir faydası olmadığı gibi, durup düşünüp sürekli duygularımı sabote etmenin zararlarını çok gördüm.
Çevremde, özellikle de çalıştığım ortamda sürekli keşke diyen, işinden yakınan bir türlü yapmak istediklerini yapamamış insanlarla birlikte hepberaber sanki mutsuzluğun ve çaresizliğin içine gömülüyoruz. Bırakıp gitmek geliyor içimden ama eş dost etraf nederden ziyade haklı olabileceklerine inandığım şu kalıp sözü duyuyorum 'iş bulmadan işten çıkılmaz' ve bu seferde aklın yolu bir deyip oturuyorum. Eğitimime güvensem de, deneyimlerime güvenemiyorum çünkü sahip olduğum yaklaşık 2 yıllık deneyimin hayatımın geri kalanında çalışmak istemediğim pozisyonlar olduğunu düşününce ve sıfırdan tekrar başlamak gerektiğini bildikçe gözüm korkuyor. Yanlış düşündüğümün farkındayım aslında, bu kadar başarısızmış gibi olumsuz bir tablo çizmemeli insan, biraz cesaret biraz da güven gerek kendine. Bu nedenle noktayı koyuyorum bu düşüncelerime artık, bu yaz bu işten iş bulsam da bulmasamda cesaret edip ayrılmaya kararlıyım, kendimi geliştirmediğime inandığım sürekli aynı işi yaptığım gereksiz yere stres yaratan bu işte artık durmamamım gerektiğini biliyorum. Kendim için bunu yapmalıyım ve benim gibi hissedenlerin olduğunu, birinin artık 'yapabilirsin, dene' demesinin gerekli olmadığını hissediyorum...
Nasıl bir iş yapmak istiyorsunuz?
YanıtlaSilBenim için en önemli kriterlerden biri; işin geleceğinin olması, ilerde yükselebileceğimi bilmek, kariyerim için önemli olduğunu hissetmek ve sorumluluk alabileceğim kendimi geliştirebileceğime inandığım bir iş. Genellikle pazarlama istiyorum ama organizasyon her zmn daha çok ilgimi çekmiştir aktif olmak çok önemli... Çünkü benim işimin sabah 8 akş 6 kahve almaya bile kalkamadığım bir iş olmaması gerek, koşturup durmalıyım bütün gün bilgisayar başından kalkmadığım sosyalleşmediğim, ingilizce mi bile kullanmadığım, sürekli aynı işle uğraşarak potansiyelimin altında olduğuna inandığım mevcut işimin bana bir katkısı olmadığını bildiğim için ayrılmak istiyorum.
YanıtlaSilHer gün mutsuz mutsuz işe gitmek kadar acı verici bir şey yok bence, insanların çoğu böyle malesef malum kriz koşulları da çalışanları bu yöne itse de, kendiniz de işinizi sevmiyorsanız kriz mriz bahane bence ve inanıyorum ki piyasadaki olumsuz koşullardan çok insanların kendi iç motivasyonları kalmadı...