31 Ağustos 2009 Pazartesi

Çocukları Sevgiyle Kucaklamak Gerek...

"Sakarya Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü- Bremen Mızıkacıları Çocuk Yuvası"

Dün hayatımda ilk kez bir yetiştirme yurduna gittim ve sonrasında içimi kocaman bir sevinç kapladı...Sakarya'nın Karaman Köyü'ndeki Bremen Mızıkacıları Çocuk Yuvası, Bremen Türk Alman Kadınlar Derneği Onursal Başkanı ve iş kadını Madelet Grabbe’nin önderliğinde, depremde yetim kalan çocuklar için gönüllülerin verdiği desteklerle, binbir zorlukla faaliyete geçmiş ve yaklaşık 3-4 aydır da sadece 0-6 yaş arasındaki çocukların bulunduğu, Karaman Köyü'nün tepesinde inanılmaz şirin bir yuva. İçinde 30 tane çocuk 20'e yakın çocukların 'anne' diye seslendikleri eğitmen/bakıcı bulunuyor ve burada henüz 2 aylık bir bebek bile vardı dün...

Böyle bir mutluluk daha önce hiç yaşamamıştım gerçekten, alelacele verdiğimiz bir kararla, hadi kalkın gidip bakalım diyerek çıktık yola. Bizi hemen yuvadaki eğitmenler ve yuva müdürü karşıladı.

Önce içerisini gezdik, her yer tertemiz, oyun odaları, yatakhaneler,mutfak... Çok güzel bir bahçesi var içinde oyuncakların ve çocuk parkının bulunduğu. Biz gittiğimizde yemek saati olmasına rağmen yuva anneleri önceliğin her zaman ziyaretçilerin çocukları görmesinde olacağını onlarla oyun oynamayabilmemiz için yemeği 10-15 dk erteleyebildiklerini söylediler, çünkü çocuklar misafir varken dikkatlerini toplayamıyor, yemek falan yiyemiyorlarmış heyecandan, yanlarından ayrılmak istemedikleri için, çünkü o küçücük çocuklar misafir geldiğinde çok mutlu oluyorlar.

İlgi ve sevgiye hasretler, müdür babalarından veya yuva annelerinden görmedikleri için değil elbette ki ilgiye ve sevgiye muthaçlıkları, ama o yaştaki çocukların kapıdan içeri giren herkese anne/baba demeleri annelik ve babalığın ne kadar önemli olduğunu tekrar tekrar kanıtlar gibi. Gene de kendilerini ziyaterete gelen ablalar ve abiler de onların hemen neşelenmesini sağlıyor, yetimliklerini unutturuyor bir nebze de olsa. Biz 5 kişi gittik ve hepimizi birden çocuklar oyunlarının arasına aldılar hepimiz birer anne ve babaydık artık...

Ve ben bir kez daha anladım ki, bu çocuklar bu tarz yuvalara sadece internetten yapılan bağışlardan çok daha iyisini, fazlasını hakediyorlar, öz anne ve babalarından görmedikleri sevgiyi bizlerden görmeliler, bu yuvalara çok daha sık uğrayıp onların boynumuza sarılmasına izin vermemiz gerek hem çocukların hem de kendi mutluluğumuz için...

Şunu da belirtmek isterim ki, yuvaya zaten nakit bağış da yapılamıyormuş; genellikle, çocuk bezi, bebek mamaları, yeni giysiler-oyuncaklar, çocukların büyürken ihtiyaç duydukları herşeyi gönderebiliyorsunuz. Şirketler yıllık bazda ihtiyaçlarına sponsor oluyorlar. Tabii ki en önemlisi anne-baba kucağı olabilmesi için sık yapılan ziyaretler onların en çok istediği ve beklediği şey...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder